Ułatwienia dostępu

Przejdź do treści głównej

Biopsja Tarczycy

Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa
(BAC) jest badaniem polegającym na pobraniu materiału zawierającego komórki tarczycy do badań mikroskopowych. Wykonuje się ją cienką igłą o zewnętrznej średnicy 0,4-0,6 mm. Badanie jest praktycznie bezbolesne, nie wymaga znieczulenia ani podania leków przeciwbólowych. Moment pobrania materiału trwa kilka sekund.
Jak przebiega badanie?

Przed badaniem należy odsłonić szyję i zdjąć z niej ewentualne ozdoby. Następnie należy położyć się na wznak z głową odchyloną ku tyłowi. Lekarz przeprowadza badanie pulsacyjne tarczycy i sondą USG poszukuje najbardziej dogodnego miejsca do nakłucia. Pod kontrolą USG wykonywane jest nakłucie igłą. W tym czasie nie wolno się poruszać, rozmawiać ani przełykać śliny. Na monitorze aparatu badający obserwuje tor igły. Wybiera odpowiednią lokalizację, omijając naczynia, wylewy krwiste, miejsca zwłókniałe i przestrzenie płynowe, które utrudniłyby prawidłową ocenę zmiany. Następnie aspiruje zawiesinę komórek. 

Wskazania do badania

Biopsję aspiracyjną cienkoigłową wykonuje się po palpacyjnym wykryciu lub uwidocznieniu w USG guzka tarczycy. Badanie pozwala na ocenę charakteru guzka oraz umożliwia ustalenia dalszego postępowania terapeutycznego. Wprowadzenie biopsji cienkoigłowej znacznie zmniejszyło ilość niepotrzebnie wykonywanych operacji tarczycy. Biopsję można wykonać także w przypadku zapalenia tarczycy, wola wieloguzkowego oraz zmian opisywanych w scyntygrafii.

Rozpoznanie

Biopsja pozwala na ocenę komórek, nie całego guza. Mimo to jest to badanie o bardzo wysokiej czułości i swoistości. Zgodność wyników biopsji z rozpoznaniem histologicznym w przypadku raków anaplastycznych, brodawkowatych, rdzeniastych przekracza 90%. Ostateczne rozpoznanie stawia się jednak w oparciu o badanie kliniczne, obraz cytologiczny i pozostałe badanie dodatkowe.