Biopsja Tarczycy
Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa
Jak przebiega badanie?
Przed badaniem należy odsłonić szyję i zdjąć z niej ewentualne ozdoby. Następnie należy położyć się na wznak z głową odchyloną ku tyłowi. Lekarz przeprowadza badanie pulsacyjne tarczycy i sondą USG poszukuje najbardziej dogodnego miejsca do nakłucia. Pod kontrolą USG wykonywane jest nakłucie igłą. W tym czasie nie wolno się poruszać, rozmawiać ani przełykać śliny. Na monitorze aparatu badający obserwuje tor igły. Wybiera odpowiednią lokalizację, omijając naczynia, wylewy krwiste, miejsca zwłókniałe i przestrzenie płynowe, które utrudniłyby prawidłową ocenę zmiany. Następnie aspiruje zawiesinę komórek.
Wskazania do badania
Biopsję aspiracyjną cienkoigłową wykonuje się po palpacyjnym wykryciu lub uwidocznieniu w USG guzka tarczycy. Badanie pozwala na ocenę charakteru guzka oraz umożliwia ustalenia dalszego postępowania terapeutycznego. Wprowadzenie biopsji cienkoigłowej znacznie zmniejszyło ilość niepotrzebnie wykonywanych operacji tarczycy. Biopsję można wykonać także w przypadku zapalenia tarczycy, wola wieloguzkowego oraz zmian opisywanych w scyntygrafii.
Rozpoznanie
Biopsja pozwala na ocenę komórek, nie całego guza. Mimo to jest to badanie o bardzo wysokiej czułości i swoistości. Zgodność wyników biopsji z rozpoznaniem histologicznym w przypadku raków anaplastycznych, brodawkowatych, rdzeniastych przekracza 90%. Ostateczne rozpoznanie stawia się jednak w oparciu o badanie kliniczne, obraz cytologiczny i pozostałe badanie dodatkowe.