• Chudnięcie mimo prawidłowego apetytu.
• Nadmierna potliwość, nietolerancja ciepła.
• Przyspieszone tętno, „kołatanie” serca.
• Drżenie rąk, nerwowość, niepokój, problemy ze snem.
• Biegunki, częste wypróżnienia.
• Osłabienie mięśni, zmęczenie.

• ocena immunologiczna: oznaczenie we krwi poziomu przeciwciał skierowanych przeciwko receptorowi TSH (przeciwciała anty – TSHR);
• ocena hormonalna: stężenie TSH, FT3 i FT4 we krwi;
• USG tarczycy: nasilone ukrwienie miąższu tarczycy jest typowe dla choroby Gravesa-Basedowa i może się utrzymywać nawet przez wiele miesięcy po włączeniu leczenia tyreostatykami;
• scyntygrafia w wybranych przypadkach.

Tyreostatyki:

• zwykle stosowane przez okres ~ 18 miesięcy;
• możliwość uzyskania trwałej remisji i prawidłowej funkcji tarczycy;
• wymagane są regularne badania krwi – leczenie jest prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza endokrynologa.

Jod radioaktywny (I¹³¹):

• niszczy nadczynne komórki tarczycy;
• następstwem terapii jest w większości trwała niedoczynność tarczycy wymagająca dożywotniej substytucji lewotyroksyny;
• możliwość zaostrzenia aktywnej orbitopatii;
• kobiety nie powinny zachodzić w ciążę minimum przez 6 miesięcy po terapii.

Leczenie operacyjne:

• preferowane zwłaszcza przy dużym wolu, przeciwwskazaniach do innych terapii lub w razie powikłań;
• następstwem jest trwała niedoczynność tarczycy wymagająca stałej substytucji lewotyroksyny;
• możliwość powikłań takich jak: niedoczynność przytarczyc, porażenie nerwów krtaniowych.

Styl życia:

• Należy rzucić palenie tytoniu – to szczególnie ważne w chorobie Gravesa – Basedowa!
• Należy unikać nadmiaru jodu np. zawartego w suplementach,
• W fazie nadczynności tarczycy należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego- szczególnie sportów wytrzymałościowych, siłowych i interwałowych. Należy ograniczyć się do lekkiej codziennej aktywności: spacery, joga, lekkie ćwiczenia rozciągające. Po uzyskaniu wyrównania funkcji tarczycy można wrócić do pełnej aktywności fizycznej.